In de stillevens van de Italiaanse fijnschilder Riccardo Evangelisti (1971) speelt licht een cruciale rol. Evangelisti is zich zeer bewust van de klassieke traditie van de schilderkunst, en het werk van de Italiaanse grootmeester Caravaggio is in zijn ontwikkeling een belangrijk referentiepunt geweest. De sterke contrasten tussen belichte fragmenten en schaduwpartijen intensiveren de beleving van Evangelisti's meesterlijk geschilderde composities. Zijn bijzonder realistische werken grijpen de toeschouwer direct aan. De eerste indruk die zijn werk bij de kijker teweegbrengt, is voor Evangelisti cruciaal. Een geraakte toeschouwer kan achter het stilleven een heel universum ontdekken, waarin oneindig kleine details die voor velen onzichtbaar blijven voor hem opeens zichtbaar worden.



















































































