Jake Baddeley

De doeken van Jake Baddeley (1964) lijken in techniek en thematiek het meest op allegorische voorstellingen uit de Renaissance. Het is alsof de figuren ons iets duidelijk willen maken met behulp van attributen, symbolen en teksten op banderollen. Maar wie probeert de betekenis van het geheel te achterhalen, tast in het duister. Het is een gedroomd verleden waarin allerlei stukjes uit de westerse iconografische traditie oplichten. Samen vormen ze een mysterieuze nieuwe samenhang. Net als in een droom heeft de combinatie van fragmenten een innerlijke logica die naderhand ongrijpbaar is. Baddeley laat deze vreemde, halfherkenbare wereld ontstaan door eerst een chaos aan schetsjes, zonder tussenkomst van kritische gedachten, aan het papier toe te vertrouwen. De intuitief ontstane ideen worden omgezet in een tekening waarin de essentie van het schilderij in grote lijnen besloten ligt. Tijdens het schilderen met dunne lagen olieverf wordt het beeld steeds verder ingevuld totdat de droom geheel is gevangen. Opleiding: London University