KunstKoop (renteloze lening): aanbetaling 10%, resterend bedrag in 36 termijnen.

 

Op de schilderijen van Max Schellenbach (1948) staan negentiende-eeuwse villa's tegen een surrealistisch decor van vervuilde industrieterreinen en doodse betonnen hoogbouw. Het zijn verbeeldingen van de visie van de kunstenaar op de verstedelijking en modernisering van Nederland. Veel sfeervolle oude pandjes in de binnensteden verdwijnen en worden vervangen door moderne, onpersoonlijke woon- en werkconstructies. Ook de natuur is veelvuldig het slachtoffer van een tomeloze bouwdrift onder het mom van economische vooruitgang. De vervreemding die hiervan het vervolg is, vormt het belangrijkste thema in het werk van Schellenbach. Zelf heeft hij zijn werk wel omschreven als "eco-realisme". Een lage horizon, dreigende wolkenluchten en de afwezigheid van mensen zetten de onheilstijding kracht bij. Naarmate de boodschap dwingender wordt, is het kleurgebruik expressiever. Dieppaars en donker oker, oplichtend groen en nachtelijk blauw worden in het palet opgenomen. In een enkel werk is de harmonie nog niet verstoord. Daar zijn de oude huizen nog intact, dragen de bomen blad en is de lucht wolkeloos blauw. Maar in de lange koele schaduwen blijft de dreiging van het verval voelbaar.