Ton Mertens

Hoewel er in de schilderijen van Ton Mertens (1953) veel gebeurt, ogen zijn werken toch telkens rustig en overzichtelijk. Dit is niet alleen te danken aan de natuurlijke kleuren die hij gebruikt, maar ook aan de aandacht die hij besteedt aan de compositie. Symbolen uit verschillende culturen en tijdvakken integreert de kunstenaar als in een collage tot een beeld. Mertens vormt uit de ogenschijnlijk tegenstrijdige beelden een eenheid die van alle werelden en van alle tijden is. Zijn schilderijen bestaan uit restanten van diverse tijdvakken, en alleen door de kunstenaar worden ze met elkaar in verband gebracht. Hoewel de iconen en symbolen uit hun context zijn gehaald, verliezen ze hun eigen identiteit niet. Wel schept hun nieuwe omgeving ruimte voor herinterpretatie van hun betekenis. En daarin ligt ook de essentie van het werk van Mertens verscholen; het is de persoonlijke zoektocht naar verborgen betekenissen die hem fascineert. Niet alleen ligt het associerende vermogen van de kunstenaar ten grondslag aan zijn werk, ook doet hij een beroep op de associatie van de kijker. Mertens waakt erover dat het evenwicht in zijn composities telkens bewaard blijft. Een weloverwogen samenspel van de figuratieve elementen met abstracte ingrepen draagt daar toe bij.